ŚCISŁA KOMPLEMENTARNOŚĆ

Istnieje ścisła komplementarność pomiędzy pojęciem prawa i obowiązku. Każdy obowiązek jest odpo­wiednikiem prawa, każde prawo jest odpowiednikiem obowiązku. Wzajemne prawa i obowiązki jakie kształtują stosunki międzyludzkie, sprowadzają się do trzech zakresów: pomiędzy jednostkami, pomiędzy jednostką jako uprawnioną a społecznością jako zobowiązaną i pomiędzy społecznością jako stroną upraw­nioną a jednostką jako stroną zobowiązaną. Nie ma więc granicy pomiędzy bytem (Sein) i powinnością (Sollen). W natu­rze bytu ugruntowana jest świadomość powinności. Jednak norma prawna, aby stała się obowiązująca, musi być promulgowana, prawo jako decyzja osobowa musi mieć swego prawodawcę. Dlatego też godność człowieka nie jest dostatecz­nym źródłem jego praw osobowych.Nie można konstrukcji prawa naturalnego oprzeć na naturze ludzkiej, od­cinając się nie tylko od teologii moralnej, objawionej, lecz nawet od teologii na­turalnej, od pojęcia Summum Bonum i osobowego pojęcia Boga. Bez prawo­dawcy nie ma prawa, bez Boga jako prawodawcy, bez Jego lex aeterna nie ma prawa naturalnego. Natura człowieka i jego sumienie naturalne jest tylko środ­kiem promulgacji prawa naturalnego, które jest odbiciem lex aetern.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.