Category: Polityka i gospodarka

NIEPRECYZYJNE OKREŚLENIE ZASAD

Nie określają one jednak w sposób dostatecznie precyzyjny zasad organizacji życia społecznego i politycznego. Dlate­go do najważniejszych zasad społecznych, dających wskazania dla stosunków społecznych i politycznych zaliczymy: wolność, pomocniczość i solidarność (por. II  wydanie mojej „Katolickiej nauki społecznej”, Warszawa 1985, s. 508 i n.; potwierdziła to Instrukcja Kongregacji Nauki i Wiary § 73). Do tych trzech zasad dadzą się sprowadzić wszystkie inne zasady społeczne, jak zasada dobra wspólnego, personalizmu, pluralizmu, partycypacji i zasady bardziej szczegółowe jak: federalizmu, kompromisu, demokracji itd. W tych trzech zasadach występuje również działanie zasad najbardziej ogólnych i najbar­dziej podstawowych — sprawiedliwości i miłości. Uszczegółowienie zasad spo­łecznych przez zbliżenie ich od zasad ogólnych do praxis życia społecznego, gos­podarczego, politycznego jest niezmiernie ważne, gdyż daje coraz bardziej wyraź­ne wskazówki dla działalności społecznej, zgodnej z moralnością chrześcijańską.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

REALIZACJA ZASAD

Realizacja bowiem zasad społecznych zależna jest od rozpoznania sytuacji spo­łecznej, politycznej, gospodarczej, kulturalnej w czasie i miejscu. Od szczegóło­wych zasad społecznych łatwiejsze jest również przejście do wskazań politycz­nych, do projektów reform, do konkretnych i szczegółowych ustaw i rozporzą­dzeń państwowych.Nauka społeczna Kościoła wskazuje bowiem na to, że prawodawstwo pozy­tywne państwowe powinno być odbiciem i realizacją wskazań społeczno-moral- nych prawa naturalnego i objawionego, powinno realizować zasady moralności chrześcijańskiej w dziedzinie społecznej. Poprzez działalność społeczeństwa i państwa, które można sprowadzić do wspólnego mianownika społeczności cy­wilnej lub politycznej, że użyjemy terminów Jacques Maritain, realizuje się do­piero wskazania społeczno-moralne Kościoła, które przestają być tylko pium de- siderium. Pomiędzy moralnością jednostkową, osobową a społeczną nie ma, według nauki społecznej Kościoła, żadnej różnicy, obowiązują człowieka te same normy moralne w życiu osobistym co i społecznym. Jest bowiem człowiek istotą spo­łeczną i każdy jego czyn ma wydźwięk społeczny. Dlatego Jan Paweł II w encyk­lice „Sollicitudo Rei Socialis” pisze o grzechach społecznych (SRS 36 i 39), a za­sadę społeczną solidarności nazywa cnotą solidarności (SRS 40).

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

MORALNOŚĆ SPOŁECZNA

Jest rzeczą niezmiernie ważną, że moralność społeczna występuje w nauce społecznej Kościoła nie tylko w czynach ludzkich, które nie są nigdy pozbawione elementu społecznego, lecz również w strukturach społecznych, politycznych, go­spodarczych i kulturowych, które mogą być złe lub dobre, mogą być moralne lub niemoralne odpowiednio do tego, czy realizują dobro wspólne, czy może nawet stwarzają warunki dla jego naruszania a nawet zaprzeczenia. Dlatego Jan Paweł II, mówiąc o grzechach społecznych, wymienia równocześnie i struktury społeczne grzechów. Ponieważ najwyższą cnotą jest w nauce chrześcijańskiej mi­łość i ona powinna być źródłem moralności zarówno osobowej, jak i społecznej, stąd struktury społeczne korzystne dla dobra wspólnego powinny być dziełem nie tylko sprawiedliwości lecz i miłości, dlatego współcześnie występuje określe­nie „love in structures” (miłość wyrażona w strukturach społecznych).Zachodzi pytanie czy norma moralna obowiązuje we wszystkich przejawach działalności społecznej?

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

W SZEROKIM POJĘCIU

Działalność społeczna człowieka w szerokim pojęciu przejawia się w dziedzi­nie polityki, w sprawach socjalnych, ekonomicznych i kultury. Pomijam zagad­nienia religijne, obyczajowe, gdyż ich związek z moralnością nie może nasuwać wątpliwości. Za czasów II Rzeczypospolitej istniał w naszym kraju Centralny Komitet Nauk Politycznych, mający powiązanie z Ligą Narodów. Członkami Centralne­go Komitetu były Katedry i Instytuty Naukowe. Autor artykułu należał do jego Sekcji ekonomicznej z tytułu kierownictwa Katedry Polityki Ekonomicznej na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Pojęcie więc polityki jest bardzo szerokie, gdyż obejmuje nie tylko politykę państwa, stronnictw politycznych, politykę wewnętrzną i zagraniczną, politykę wielu organizmów gospodarczych np. spółek wielonarodowych, związ­ków zawodowych ale i politykę socjalną, politykę kultury. Spośród tych dziedzin politycznych szczególną specyfikę posiada polityka ekonomiczna i polityka kul­tury. Pierwsza stoi na krańcu materialnej, druga — niematerialnej działalności społeczeństwa. Dlatego też podejmujemy próbę zbadania czy norma moralna obowiązuje w zakresie polityki sensu stricto, w dziedzinie gospodarczej i dziedzi­nie kultury.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

POJĘCIE POLITYKI

Kościół z przekazu Ewangelii zna prawdę o człowieku, który nie jest ani je­dynie cząstką natury, ani anonimowym składnikiem społeczeństwa. Człowiek jest celem całego życia społecznego, a więc i działalności politycznej . Polityka składa się z czynności poszczególnych osób ludzkich, które działają na własną odpowiedzialność i poczucia obowiązków osobowych. Te działania osobowe tworzą politykę całej społeczności, którą można nazwać społecznością polityczną. Jej doskonałość zależy od doskonałości postępowania poszczegól­nych polityków.W tym świetle polityka tworzona jest przez osoby ludzkie i jej moralnością jest moralność ludzi, którzy ją wykonują, nie ma więc różnicy pomiędzy moral­nością polityka i moralnością społeczności politycznej jaką jest państwo. Polity­ka tworzona jest przez ludzi i dla ludzi.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.