Category: Polityka i gospodarka

KOSMOS

Kosmos, a z nim materialna strona natury ludzkiej, ulega ewolucji; większym jeszcze przemianom ulega strona duchowa człowieka. Dzięki jej potencjalności dąży on do coraz większego doskonalenia. Największym przemianom ulega życie spo­łeczne, przekształcając się zarówno dzięki rozwojowi kultury materialnej, tech­niki, jak i coraz pełniejszemu zjednoczeniu coraz bardziej rozwiniętych osobo­wości ludzkich. Mamy więc do czynienia nie z naturą kosmosu i człowieka, czy wreszcie naturą bytu społecznego raz na zawsze zdeterminowanymi i statycznie niezmiennymi, lecz przeciwnie — człowiek żyje w świecie podlegającym ciągłej ewolucji, doskonaleniu się. Przyczynia się do tego: rozwój jego własnej osobo­wości, rozwój kultury społecznej, materialnej i duchowej, ewolucja przyrody, którą można także nazwać rozwojem, gdyż zdąża do wytworzenia coraz dosko­nalszych form życia. A więc prawo naturalne jest doskonalszym pojęciem jako podstawa praw osobowych człowieka od natury człowieka, czy jego godności, zawiera bowiem element powinnościowy, bez którego prawa przyjmują jednostronny charakter uprawnień bez złączenia ich powinnością.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

W PRAWIE OBJAWIONYM

Prawo naturalne nie ma charakteru statycznego lecz dynamiczny, rozwojowy. Dlatego też, choć godność osoby ludzkiej jest niewątpliwie bardziej uniwer­salną podstawą uzasadnienia praw osobowych, to jednak pojęcie prawa natu­ralnego powraca wciąż w rozważaniach, zwłaszcza katolickich myślicieli spo­łecznych . Nie oznacza to pomniejszania znaczenia godności człowieka w nauce spo­łecznej Kościoła. Jego godność, jego prymat w rozwiązywaniu problemów społeczno-moralnych ma podstawowe znaczenie w tej nauce. Dlatego Jan Paweł II pisze o centralnej roli człowieka w społeczeństwie (CA 54). Paweł VI stwier­dził, że aby „poznać człowieka prawdziwego, człowieka integralnego, trzeba poznać Boga”. W odróżnieniu od prawa natury, które ma charakter bezwzględny, prawo naturalne zawiera dwa elementy: element dany i element wyboru, którym jest decyzja wolnej woli człowieka oparta na wskazaniu jego rozumnej natury. W tym drugim elemencie zawarta jest norma moralna prawa naturalnego. Prawo naturalne nie ulega zmianie wewnętrznej w prawie objawionym, które je tylko pogłębia, udoskonala, uświęca. Normy prawa naturalnego nie oddzia­ływają automatycznie na postępowanie ludzkie. Ich funkcjonowanie odbywa się przez sądy wartościujące osoby ludzkiej.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

ZASADY SPOŁECZNE

Zadanie katolickiej nauki społecznej przejścia od podstawowych norm mo­ralnych do szczegółowych i praktycznych wskazań społecznych jest bardzo trud­ne, wymaga znajomości filozofii, teologii z jednej strony, a z drugiej — nauk społecznych takich jak ekonomia, prawo, politologia, socjologia, historia, filozo­fia kultury itd., dlatego konieczne jest dla przeprowadzenia punktów zbliżenia między teorią a praktyką znalezienie elementów stałych, a przynajmniej nie ule­gających zbyt szybkim przemianom historycznym. Nazywamy je w katolickiej nauce społecznej zasadami społecznymi. Pojęcie zasad społecznych wprowadził do nauki społecznej Kościoła Pius XI w encyklice „Quadragesimo Anno”, nazywając zasadę pomocniczości niezmier­nie ważnym prawem filozofii społecznej (QA 79). Traktuje więc papież zasadę pomocniczości jako prawo naukowe. Według zgodnej opinii uczonych katoli­ckich jest to prawo wydedukowane z natury społecznej człowieka, ma swe źródło w prawie naturalnym.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

CHARAKTER ZASAD MORALNYCH

Zasada społeczna jest równocześnie zasadą ontologiczną, moralną i prawną. Z jej charakteru ontologicznego wynika, iż obowiązuje wszystkie społeczności ludzkie, gdyż jej normą jest prawo naturalne. Jest ona wprawdzie wnioskiem wyprowadzonym naukowo z natury człowieka, lecz stąd właśnie jej uniwersal­ność. Ponieważ zaś człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boże, jego natura jest dobra, a tylko została skażona grzechem pierworodnym; ontolo- giczne uzasadnienie zasady społecznej ma równocześnie potwierdzenia aksjolo­giczne. W zasadzie społecznej zawarta jest norma moralna, stąd występuje w niej pierwiastek powinnościowy. Norma moralna wskazuje prawa i obowiązki spo­łeczne człowieka, wskazuje hierarchię wartości moralnych. Jej realizacja w życiu wymaga również normy prawnej, dzięki której może uzyskać konieczną sankcję publiczno-prawną. Na to więc, aby zasada społeczna nie była tylko pobożnym życzeniem utopistów musi ona posiadać charakter zasady ontologicznej, moral­nej i prawnej.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.

USTALONE PRZEZ UCZONYCH

Chociaż zasady społeczne są ustalane przez uczonych katolickich, to wcho­dzą ostatecznie do oficjalnej nauki społecznej Kościoła, zawartej w encyklikach i innych dokumentach kościelnych.Cała nauka społeczna Kościoła domaga się wolności człowieka, a „Instrukcja o  chrześcijańskiej wolności i wyzwoleniu” Kongregacji Nauki Wiary z 1986 roku ujmuje ją jako zasadę chrześcijańską, a więc wypływającą z nauki Ewangelii. Zasadę pomocniczości wprowadził do tej nauki Pius XI. Zasada solidarności wy­stępuje u Piusa XII i jego następców. Ducha solidarności społecznej nazywa Pius XII kamieniem węgielnym natu­ralnego porządku społecznego (Orędzie wigilijne z 1950 r.). Jan XXIII wskazuje w „Mater et Magistra” na solidarność w obrębie regionów i działów gospodar­stwa społecznego jednego kraju, Paweł VI rozszerza tę zasadę w „Populorum Progressio” w zakresie planetarnym, a Jan Paweł II w „Laborem Exercens” sta­wia za warunek sprawiedliwości społecznej solidarność ludzi pracy (LE 8). Naczelnym nakazem Ewangelii Chrystusa jest miłość. Miłość i sprawiedliwość, które się wzajemnie uzupełniają, są podstawowymi zasadami życia każdego czło­wieka, a w konsekwencji i życia społecznego.

Cześć ! Nazywam się Ewelina Maciejczyk i jestem kadrowa w dużej firmie w Polsce. Bloga prowadzę bo od zawsze moją pasją było pisanie, a że na finansach i rachunkowości znam się dobrze to właśnie dlatego postanowiłam założyć stronę właśnie o takiej tematyce. Jeśli podoba Ci sie to co tutaj zamieszczam to odezwij się w komentarzu.